Ontvang je graag het gratis Puur Jij E-book?

Omgaan met verdriet

10 augustus, 2016

Ik ben op Mallorca, een aantal dagen er tussenuit samen met mijn zus. Ik lig op een zonnebed met uitzicht op strand en zee, terwijl zuslief even weg is voor een behandeling in de spa. Het is rustig rondom het hotel, ik hoor vooral het fluiten van vogels en in de verte de kinderen die spelen in de branding. Ik lees een artikel in Yoga Magazine over omgekeerde houdingen en of je die wel of niet zou moeten doen tijdens je menstruatie. Over baarmoederslijmvlies dat wordt afgebroken als er geen bevruchte eicel is ingenesteld. En daar is het. De pijn waar ik mee geconfronteerd wordt, iedere maand wanneer dit proces zich in míjn lijf afspeelt.

Sinds drie jaar wil ik heel graag moeder worden, nu ik getrouwd ben met de man met wie ik een gezin zou willen vormen. In die drie jaar heb ik maandelijks gedeald met teleurstelling, verdriet, vertwijfeling, wanhoop en boosheid, steeds in verschillende gradaties. Ik heb regelmatig een diep vertrouwen gevoeld dat het helemaal goed is zoals het is. Op andere momenten heb ik mezelf moed in gepraat. Ik heb mezelf herinnerd aan de voordelen van een leven zonder de zorg voor (en over) kinderen. En nu lig ik hier, in de zon, met mijn tijdschrift, en ineens is die pijn er weer. De pijn van een onvervuld verlangen.

Ik leg mijn tijdschrift opzij en kijk naar de blauwe lucht. Naar de kleine wolkjes die voorbij drijven. En realiseer me dat deze pijn één van de ervaringen is die ik mag meemaken in dit leven. We zijn hier om te ervaren. En ik geloof dat we op een bepaald niveau zelf onze ervaringen kiezen. Dus ik besluit me er aan over te geven en het dan maar volledig te ervaren. Het drukkende gevoel in mijn borst, de spanning in mijn keel en vervolgens in mijn rug, een zwaar gevoel in mijn onderbuik…

Ik adem het allemaal door me heen. Het mag er zijn. En nu ik er ruimte aan geef, zonder me er tegen te verzetten, zonder te rationaliseren, of er iets van te vinden, voel ik heel sterk dat het inderdaad niet meer is dan een ervaring. Een neutrale gewaarwording. Pijn zou ik het eigenlijk niet eens willen noemen. Dat is ook maar een etiket van de mind, dat maakt dat ik me er tegen wil verzetten, of er in ieder geval moeite mee heb.

Ik adem rustig door en de fysieke gewaarwordingen veranderen steeds. Totdat ik alleen maar rust ervaar in mijn lijf, en een gevoel van dankbaarheid en liefde. “Ja, dat is nú!” fluistert mijn mind me stiekem toe. “Die pijn komt wel weer terug hoor!” Ik glimlach om deze gedachte en denk aan een gedicht van Rumi, dat ik hieronder heb overgenomen. Waarin emoties en ervaringen worden vergeleken met gasten in een herberg. Laat maar komen, deze gast. Ze is even welkom als alle anderen. Brengt haar eigen kwaliteit, les of wijze raad voor me mee. Er is niets om bang voor te zijn. Er zijn alleen maar ervaringen…

De herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

Rumi (1207-1273), dichter, filosoof, mysticus



← Terug naar overzicht

Online programma's en coaching - Puur Jij

© copyright 2019 | Puur Jij | contact | Design Dutch Designs with lemon

Menu Title